Kırık Banklar

Gitmiştir Sevgili 

Bir resmi kalmıştır elinde,

Bir de yazdığı birkaç mektup.

Yazılar okunmaz olmuştur,

Gitmiştir sevgili;

                      her şeyi unutup.

Kırık Banklar 

Çocuksu duygularımın esiri ruhumun;

Olgun olma çabaları içerisine girdiği zamanlardı.

O zamanlar sevmek,

Sorumluluk gerektirmez gibiydi sanki.

Ciddi değildi hiçbir şey ama;

Ciddiyetsizde değildik hiçbirimiz.

Sonradan hayatımıza giren kavramlar,

O zamanlar yoktu.

Ayrıntılar azdı konuşmalarda,

İki adım sonrasını düşünüp yorulmazdık.

İki tane kırık bank, kırık tarafta biz, sağlam da sevgili.

Birkaç utangaç söz;

Ve gece yalnız yatağımızda kurduğumuz hayallerdi

Bizi mutlu eden.

Ucundan da olsa yakalamıştık saflığı

Ve yaşamıştık utangaçlığı.

Şimdi o sokaklarda gezerken

Hatırlamak var; tüm bu hatıraları…

Sevgi 

Tam unuttuğunu sanmışken,

Sarmıştır boynunu sevgiliden gelmiş yün atkı.

Üşüdüğünde sarılman için örülmüş,

Her bir ilmiği, emektir sevgi...

Ersel AKANT